• مـحـسن ســـروش

• [Link_Title]

• خطر نابینایی در کمین ورزشکاران رشته‌های برخوردی
• دو علامتی که شما را به “تیغ جراحی” نزدیک می‌کند
• بیایید چشمان کودکان خود را دوست بداریم
• تراشی مخصوص عینکی‌ها
• محققین بر نقش متابولیت ها در درک بیماری ها تاکید دارند
• آغاز مطالعات انسانی درمان بیماری چشمی RP با استفاده از سلولهای بنیادین در کشور
• post
• کشف اشکال جدیدی از نابینایی
• کمک به حل مشکلات چشم با مصرف قهوه
• "کشیدگی پلک‌ها" نشانه این بیماری است

• تیر 1394
• اسفند 1393
• آبان 1393
• شهریور 1393
• مرداد 1393
• تیر 1393
• خرداد 1393
• اردیبهشت 1393
• فروردین 1393
• اسفند 1392
• بهمن 1392
• دی 1392
• آذر 1392
• آبان 1392
• مهر 1392
• شهریور 1392
• مرداد 1392
• تیر 1392
• خرداد 1392
• اردیبهشت 1392
• بهمن 1391
• دی 1391
• آبان 1391
• مهر 1391
• شهریور 1391
• مرداد 1391
• تیر 1391
• خرداد 1391

• [Link_Title]

..::::مصرف روغن ماهي ، خطر نابينايي در سالخوردگي را کاهش مي دهد::::..

"به گزارش انجمن آرپی واشتارگارت ایران ـ تی یلم"

محققان علوم پزشکی در کانادا اعلام کردند با مصرف روغن ماهی می توان میزان سیالیت دیواره سلولهای شبکیه را ارتقا داد و به این طریق با بیماری های چشمی مقابله کرد.
دانشمندان مرکز تحقیقات پیری در اوتاوا دریافتند با مصرف روغن ماهی سرشار از امگا سه می توان از شبکیه محافظت و از نابینایی سالخوردگی پیشگیری کرد .
بر اساس مقاله محققان که در شماره اخیر نشریه فیزیولوژی و فارماکولوژی کانادا منتشر شد کارایی سلول های شبکیه بر اساس میزان سیالیت غشای سلولی تنظیم می شود که با ویسکوزیته غشای دولایه ای چربی مرتبط است.
پروفسور ای خلیل و همکارانش در دانشگاه شربوک می گویند کاهش میزان سیالیت غشا بر انتشار و چرخش پروتئین ها تاثیر می گذارد و مولکول های دیگر نیز در انتشار از غشا ، دچار مشکل می شوند.
به گفته محققان ، در این بین ، امگای سه موجود در روغن ماهی ، به سیال شدن هرچه بیشتر غشای سلول های شبیکه کمک می کند و بر اساس این بررسی ، می توان با مصرف روغن ماهی ، به کاهش خطرات چشم در سالخوردگی و جلوگیری از نابینایی سالخوردگی کمک کرد.

محققان می گویند روغن اومگا سه و همچنین روغن گیاهی ، به افزایش قدرت بینایی کمک می کند و در خطر رتینوپاتی و نابینایی را کاهش می دهد.
به گزارش پایگاه خبری یورک الرت در اینترنت ، دکتر عادل خلیل و همکارانش نتایج بررسی خود را در نشریه معتبری فارماکولوژی و فیزیولوژی منتشر کرده اند که از سال 1929 منتشر می شود.