نویسندگان

• مـحـسن ســـروش

پیوند ها

• [Link_Title]

امکانات

درباره وب سایت

به انجمن حمایت ازبیماران چشمی آرپی[RP]ـ تی یلم خوش آمدید.

اخرین مطالب

• خطر نابینایی در کمین ورزشکاران رشته‌های برخوردی
• دو علامتی که شما را به “تیغ جراحی” نزدیک می‌کند
• بیایید چشمان کودکان خود را دوست بداریم
• تراشی مخصوص عینکی‌ها
• محققین بر نقش متابولیت ها در درک بیماری ها تاکید دارند
• آغاز مطالعات انسانی درمان بیماری چشمی RP با استفاده از سلولهای بنیادین در کشور
• post
• کشف اشکال جدیدی از نابینایی
• کمک به حل مشکلات چشم با مصرف قهوه
• "کشیدگی پلک‌ها" نشانه این بیماری است

ارشیو مطالب

• تیر 1394
• اسفند 1393
• آبان 1393
• شهریور 1393
• مرداد 1393
• تیر 1393
• خرداد 1393
• اردیبهشت 1393
• فروردین 1393
• اسفند 1392
• بهمن 1392
• دی 1392
• آذر 1392
• آبان 1392
• مهر 1392
• شهریور 1392
• مرداد 1392
• تیر 1392
• خرداد 1392
• اردیبهشت 1392
• بهمن 1391
• دی 1391
• آبان 1391
• مهر 1391
• شهریور 1391
• مرداد 1391
• تیر 1391
• خرداد 1391

پیوند های روزانه

• [Link_Title]

اثرات استفاده از کامپیوتر بر روی بینایی کودکان زمانیکه کامپیتر به دنیا معرفی شد اکثریت قریب به اتفاق کاربران آنرا بزرگسالان تشکیل میدادند. امروزه بچه ها بطور فزاینده ای از کامپیوتر برای مقاصد تحصیلی و سرگرمی استفاده میکنند. کودکان نیز ممکن است نظیر بزرگسالان بسیاری از سمپتومهای وابسته به کامپیوتر را تجربه کنند. مشاهده بیش از حد صفحه مانیتور ممکن است موجب ناراحتی چشمی، خستگی، دید تار و سردرد
شود. شایان ذکر است که برخی جنبه های منحصر بفرد کاربرد کامپیوتر توسط کودکان ممکن است آنها را بیشتر از بزرگسالان در معرض این مشکلات قرار دهد. عواملی که بیشترین تاثیرات بالقوه را در ابتلای چشمی کودکان دارد عبارتند از 1) کودکان اغلب دارای یک میزان محدود از خودآگاهی هستند.آنها یک برنامه لذت بخش نظیر یک بازی کامپیوتری را تا وقتی خسته شوند با تمرکز زیاد انجام میدهند. انجام طولانی مدت و بدون وقفه ممکن است موجب مشکلات فوکوسی(تطابقی) و سوزش چشم شود. مشکلات تطابقی ممکن اشت موجب به اصطلاح قفل شدن سیستم فوکوس چشم ذر یک فاصله خاص شده و در برخی حالات چشم دیگر قادر به انجام یک فوکوس صحیح برروی یک شیئ حتی پس از اتمام کار قبلی نیست. در برخی موارد تمرکز و خیره شدن برروی صفحه مانیتور موجب کم پلک زدن و جریان ناکافی اشک و بدنبال آن سوزش چشم میشود. عامل همراه دیگر آن است که کامپیوترها معمولا در قسمت فوقانی تر میدان بینایی در مقایسه با اعمال تحریری رایج قرار میگیرند. در نتیجه پلک فوقانی به میزان بیشتری کشیده شده و تبخیر بیشتر اشکی و بدنبال آن خشکی و سوزش چشم را خواهیم داشت. 2) کودکان بسیار سازگار هستند. اگرچه جنبه های مثبت زیادی در این سازگاری وجود دارد ، اما آنها اغلب بر عکس بالغین توجه چندانی به مشکلات ندارند. برای مثال کودکی که مشغول تماشمی صفحه مانیتور با میزان زیاد glare است اغلب به فکر تغییر و تنظیم نور یا محیط اطرافش جهت راحتی بیشتر نمیافتد.این حالت میتواند موجب خستگی شدید چشمی شود. کودکان اغلب از تاری دید ناشی از مایوپی ، هایپروپی یا آستیگماتیسم شکایتی ندارند زیرا تصور میکنند که همه افراد بدینگونه میبینند.هایپروپی تصحیح نشده عتی رغم دید واضح میتواند موجب خستگی چشمی شود. 3) از آنجا که کودکان از لحاظ جثه هم اندازه بزرگسالان نبوده و کوچکترند، لذا کامپیوترها برای سایز آنها مناسب نیستند. بنابر این کودکی که پشت میز معمولی کامپیوتر نشسته است باید بیشتر از بزرگسالان به بالا نگاه کند. چون مناسبترین زاویه دید قدری پایینتر و حدود 15 درجه است، لذا مشکلات به هنگام کار چشمی آغاز میگردد. بعلاوه آنها ممکن است برای کار با کیبورد یا قرار دادن پاها روی زمین دچار مشکل شده و ناراحتی های دست، گردن یا پشت پیدا کنند. 4) میزان روشنائی باید بمنظور جلوگیری از هر گونه glare بر روی صفحه مانیتور چک شود.هنگامیکه کودک در مقابل مانیتور نشسته است نباید قادر به دیدن هر گونه انعکاس نور از صفحه باشد. در صورت دیدن هر گونه منبع نوری دیگر ، میز کامپیوتر یا مانیتور را باید قدری جابجا کرد. جهت یافتن منبع نوری مزاحم ، یک آینه را روی صفحه مانیتور قرار میدهیم. هر گونه منبع نوری که در آینه دیده میشود باید پوشیده شود. 5)میزان روشنائی اطاق باید در حد روشنائی صفحه مانیتور کاهش یابد. اغلب انجام این کار در منزل بسیار آسان است . میتوان لامپ اطاق را تعویض کرد یا کلیدهای قابل تنظیم بکار برد. کودکان در استفاده راحت از یک کامپیوتر نیازهای متفاوتی دارند. با تلاش اندک میتوان عادات دید منماسب را برقرار و از یک استفاده بهینه و لذت بخش از کامپیوتر مطمئن شد -------------------------------------------------------------------------------- هنرارتباط با کودکان در معاینات اپتومتری معاینه کودکان بنوبه خود مهمترین تجربه یک اپتومتریست و در عین حال خسته کننده ترین آن است. همه ما آگاهیم که تشخیص بموقع یک عارضه بینائی، بخصوص در اطفال در حال رشد، موجب یک پیش آگهی خوب میشود .تاکنون در معاینات اطفال روشهای مفید و مناسبی بکار گرفته شده است اما بندرت به شیوه های برقراری ارتباط با کودکان پرداخته میشود .کلید هرگونه معاینه و رفراکشن درست، برقراری یک ارتباط مناسب با بیمار است . یک معاینه کننده خوب باید بتواند یک شنونده خوب نیز باشد ، تا بتواند آنچه را که گفته میشود و نمیشود تجزیه و تحلیل کند . مشاهده نحوه ورود بیمار به اطاق معاینه و نشستن بروی صندلی و بیان مشکلات بینائی به اندازه پاسخگوئی به سوالات مهم است. نوزادان نوزادان باید قبل از ورود به اطاق معاینه و در سالن انتظار مورد توجه قرار گیرند. این گروه سنی به طور طبیعی حدود 20 ساعت در روز میخوابند. بنابر این وقت معاینه باید در زمان بیداری آنها داده شود .نوزادان گرسنه را نمیتوان بخوبی معاینه کردلذا سعی کنید آنها را در هنگام سیری ویزیت کنید.نوزادان تا سن 8 ماهگی قادر به شناسائی الگوهای کلامی و اصوات هستند . در حقیقت نوزادان تنها پس از گذشت 12ساعت از تولد میتوانند صدای مادر را تشخیص دهند . با طفل صحبت کنید . اگرچه آنها جملات شما را درک نمی کنند اما نحوه صحبت را حس کرده و آگاهند که شما به آنها توجه می کنید.از سن 8 تا 9 ماهگی اطفال، افراد غریبه را تشخیص داده و در حضور والدین به آنها به خوبی واکنش نشان می دهند .در این سن انها وابستگی شدید به مادر دارند ولی با افزایش سن و از 18 ماهگی افراد دیگری نظیر مادر بزرگ یا پدر بزرگ و حتی دیگر افراد خانواده نقش پررنگ تری در ذهن انها دارند. احساس غریبگی ما را از معاینه نوزادان باز نمیدارد .شاید لازم باشد که طفل در آغوش مادرمعاینه شودو یا در اطفال بزرگتر ، والدین را در اطاق معاینه ببیند و حتی در بین تست ها با آنها تماس فیزیکی داشته باشد .بچه ها در هنگام بازی اغلب دور از والدین خود هستند اما هر چند وقت یکبار جهت اطمینان و راحتی بیشتر به نزد آنها می روند. طفلی که از صندلی معاینه بر می خیزد و نزد مادر خود می رود تا وی را در آغوش بگیرد مرتکب شیطنت نشده است بلکه یک رفتار طبیعی در یک محیط نا آشنا را انجام می دهد .طفل خردسال ممکن است با یک تغییر ناگهانی در شیوه معاینه ،دچار ترس شود و اطفال قدری مسن تر اغلب از تاریکی می ترسند . مثلا خاموش کردن ناگهانی چراغ اتاق می تواند ترسناک باشد. در چنین شرایطی از کلیدهای تنظیم روشنائی (دیمر) میتوان استفاده کرد . لازم است قبل از انجام این کار یا هر گونه تست دیگری توضیح مختصری داده شود . کودکان با این گروه سنی میتوان از مکالمات رایجتر و طبیعی تر استفاده کرد.در اتاق معاینه کودک باید راحت باشد. میتوان یک مکالمه دوطرفه را برقرار و وقت کمی را صرف آشنائی با کودک کرد، بطوریکه در محیط ناآشنای مطب احساس غریبگی نکند. در هنگام صحبت با طفل به او نگاه کنید . ولی نوع نگاه شما ترسناک نباشد! اختلاف قد شما و طفل ممکن است موجب ترس کودک شود . سعی کنید تا حد ممکن این اختلاف را به حداقل برسانید . ( ارتفاع صندلی کودک را تنظیم کنید ) در خصوص اطفال ناسازگار شاید لازم باشد که در جاسه اول تنها در اتاق معاینه روی صندلی یا حتی روی زانوی مادر خود بنشیند تا با محیط آشنا شده و برای معاینه وقت دیگری مراجعه کند . اگر از وسائل اتاق معاینه میترسد، اجازه دهید بطور کنترل شده از داخل چشمی اسلیت لمپ نگاه کند یا شما ترایل فریم را ابتدا بچشم خود بزنید . فراموش نکنید که دوستان یا افراد فامیل یک طفل ممکن است داستانهای ترسناکی را به آنها گفته باشند . برای مثال " الآن دکتر چشمان تورا درمی آورد تا پشت آنرا ببیند" موجب سلب اعتماد کودک از شما میشود وقتی که بگوئید میخواهید ته چشم او را معاینه کنید. در شروع سوالات بهتر است یکی دو سوال اول غیر اختصاصی بوده و مثلا این باشد که ناهار چه خورده یا برای شام چه برنامه ای دارد . گرفتن تاریخچه و سمپتوم در این مرحله همواره بهتر آن است که اجازه دهیم بیمار خودش مشکلاتش را بیان کند . در هنگام سوال کردن سعی کنید جوابی که میخواهید را اول بیان نکنید .برخی اطفال در هنگام مواجهه با لیستی از جوابها اولین جواب آسان را انتخاب میکنند . در عین حال برخی اوقات ذکر لیستی از جوابها تنها راه تحقیق بیشتر در مورد یک مشکل است . زیرا طفل ممکن است دایره لغت کافی برای شرح سمپتوم خود نداشته باشد. گاهی اوقات جوابهائی از طرف والدین بیمار بیان میشود . اکثر والدین از اهمیت مدت زمان معاینه آگاهند و نمیخواهند که آنرا تلف کنند . آنها ممکن است از اینکه طفل نمیتواند پاسخهائی که آنها انتظار دارند را بیان کند عصبی شده و جوابها را خودشان زیر لب زمزمه میکنند. در این حالت بهتر است والدین جمله های کمکی نظیر "به دکتر بگو که سه شنبه چه اتفاقی افتاد" . لازم به ذکر است که گاهی اوقات سمپتومهائی که به شما گفته میشود از کانال والدین ***** شده است . مادرشان ممکن است که بتازگی عینک مطالعه ای خریده باشد و زمانیکه طفل در کار نزدیک مشکل دارد ، آنها تصور کنند که وی نیاز به عینک مشابه ای دارد . در حالیکه ممکن است علت اشکال در کار نزدیک، فوری غیر جبرانی یا مشکل دوچشمی دیگری باشد . اگر والدین تمامی سوالها را پاسخ میدهند در این صورت از طفل سوال کنید ولی برای تایید پاسخهای او، به والدین نگاه کنید . گاهی پرسیدن سوالی که ممکن است در ذهن والدین خطور نکرده باشد و پاسخ آنرا ندانند مفید باشد . شایان ذکر است که گاهی سوالاتی در خصوص احتمال وجود هر گونه بیماری در خانواده یا استفاده از عینک در میان اعضای خانواده مطرح میشود که تنها والدین باید پاسخگو باشند .در هنگام معاینه کودکان قدری بزرگتر میتوان از جملات بیشتری استفاده کرد . تکنیکها و تجهیزات معاینه ما باید تجهیزات و روشهای معاینه را نیز در نظر گرفته و شیوه های جایگزین اتخاذ نمائیم . یک occluder که بسرعت و با شدت به طرف یک طفل در یک محیط ناآشنا آورده میشود ممکن است به شکل یک اسلحه تهاجمی جلوه کند ، بخصوص اگر به پیشانی آنها با شدت چسبانده شود .یک شیوه جایگزین استفاده از انگشت شصت بعنوان یک occluder است . اگر دست خود را نیز روی سر طفل قرار دهیم ، حرکات سر وی نیز متوقف میشود . نوازش و توجه به کودکان از دید آنها بسیار خوشایند است . انجام این کار در دادن حس اطمینان به طفل در یک محیط ناآشنا مفید خواهد بود . در تعیین VA میتوان از Rays picture cards بعنوان جانشین تست اسنلن استفاده کرد . در این تست آنها اشکال را نام میبرند . از آنها پرسیده میشود که گربه را در تصویر نشان دهند و یا به مادر نشان دهند که توپ کجاست . صفحه چارت اسنلن از دید اطفال یک تصویر عجیب و ناآشناست . دیدن صفحه ای با هشت خط از لغات عجیب که تاکنون در کتابهای داستان خود با آن برخورد نکرده و قادر به تلفظ آنها نیستند ، یک حس نومیدی و سردرگمی در آنها ایجاد میکند . کودکان در هنگام پاسخگوئی به چارت منتظر تا ئید والدین خود هستند و دوست ندارند که در حال پاسخگوئی غلط دیده شوند . چند بار در یک کلاس درس دست خود را بالا برده اید که پاسخ سوالی را که نمیدانید بدهید؟ اگر کودک را تشویق کرده و هر بار به یک حرف اشاره کنید ، اغلب پاسخ بهتری دریافت خواهید کرد .